Wat is spel?

Als volwassenen hebben we bepaalde ideeën over wat 'spel' is, maar eigenlijk weten we er nauwelijks iets van. Dat is een uitspraak van Fred P. Donaldson, een wetenschapper die zijn leven heeft gewijd aan onderzoek van 'spel'.

 

Hij deed dat onderzoek op tientallen verschillende manieren, zowel met kinderen als met allerlei (wilde) dieren, maar ook met (jong) volwassen straatkinderen en gevangen. En zijn bijzondere ontdekkingen hebben ons veel te leren. Vooral over hoe een 'playconomische samenleving' anders en beter floreert, dan onze huidige samenlevingsvormen. 

Spel is een manier van verbinden, die universeel is. Je zou het 'oorspronkelijk spel' kunnen noemen, omdat het los staat van culturele waarden. Het gaat voorbij aan huidskleur, labels en zelfs 'soorten' - mensen hebben het in zich, dieren ook.

 

Hoe ziet het eruit?

Heel simpel, want het is zoals puppies en kittens met elkaar spelen. Dus zoiets als dit:

Als je weet dat verschil niet écht bestaat,

dan kun je spelen.

Liefde

Wat we zien is: een hoop over elkaar heen rollen, elkaar hier en daar wat bijten, uitdagen. En als je goed kijkt dan zie je ook dat ze elkaar met elke beweging laten weten:

 

Je bent om lief te hebben ('om op te vreten') en er is niks om bang voor te zijn.

Kinderen die écht met elkaar spelen, zoals dieren dat met elkaar kunnen of ze nu in het wild leven of niet, laten via hun spel zien dat er:

  • liefde is

  • vertrouwen is

  • te midden van anderen altijd een plekje voor jou is.

 

Grote mensen denken dat het bij spel gaat om winnen, maar competitie bestaat in dit soort spel niet. Er is dus geen winnen of verliezen, geen schuld geven aan, geen wraak...

Grote mensen denken dat spelen gaat over 'plezier'. Maar dat is alleen maar een bijproduct. Echt spelen gaat over lief hebben.

En dat lief hebben is zo alomvattend, dat er daarbuiten niks anders is. En dus kun je (leren) spelen met iedereen, die het speelterrein op stapt.

De praktische implicaties

Hoe komt het dat we onze oorspronkelijke spelvaardigheid kwijt raken? Vanaf ons 3e/4e jaar wordt ons spel steeds meer beïnvloed door culturele waarden. Eén van de belangrijkste is competitie. Spelen begint meer en meer op vechten te lijken en wordt onveiliger. Maar het mooie is dat we de gave van het ware spelen in ons meedragen. We kunnen dat verloren speelveld dus altijd weer terugvinden.

Praktisch betekent dat dat we weer kunnen leren hoe je kunt omgaan met iemand die niet met jou wil spelen. Hoe reageer ik? Hoe kan ik in conflict zijn, en iets doen dat constructief is zonder dat ik de ander hoef te manipuleren? En zonder dat ik de ander volledig hoeft uit te sluiten?

 

 

Spel voorziet ons van een aantal richtlijnen om dat te leren en te doen:

  • ik hoef geen competitie aan te gaan

  • ik hoef de ander niet radicaal uit te sluiten

  • ik hoef de situatie niet onveilig te maken voor mezelf en de ander.

 

Als we die principes oefenen, dan zijn we en is de ander veilig. Agressie kan afnemen of hoeft niet te ontstaan. En ik houd zo de mogelijkheid open om te komen tot spel.

 

 

          Echt spelen is echt jezelf kunnen zijn

Kijk naar dit filmpje met uitleg van Fred. P. Donaldson over wat 'Original Play' is. En let er vooral ook op hoe een twintigtal kroelende kinderen elkaar geen pijn doen, er niet gehuild wordt en iedereen met iedereen speelt. Dat is de Gift van Spel, die we allemaal in ons meedragen.

Een uitgebreide, informatieve én humorvolle presentatie van Fred P. Donaldson is hier te zien (Engels en simultaan vertaald in het Duits, duur 1.22 uur).


 

PLAYCONOMIE.NET IS ONDERDEEL VAN:

 

De Plezierige Plaats

En je vindt ons ook hier:

~ www.deja.nu

~ www.ervaarjeheelheid.nu

~ www.in-formatie.nu  (met hier informatie over alle onderdelen van De Plezierige Plaats)

~ www.vinddeveelheid.nl

2014 ~ 2020